Op een donkere dinsdagavond zegt Frans zijn gedacht: over wonen, zorg, leren en leven.

Op dinsdagavond 16 januari ontmoetten een aantal medewerkers en directie van IVV Sint-Vincentius, een school voor secundair en hoger beroepsonderwijs, en woonzorgcentrum Sint-Jozef elkaar, om te brainstormen over een mogelijke synergie tussen de twee. Beide organisaties zijn namelijk partner in Taborgroep, en liggen letterlijk op een steenworp van elkaar. Elk in hun sector zijn ze ambitieus en in groeimodus.

Op welke manier kunnen we in de toekomst nog beter met elkaar samenwerken en naar elkaar toegroeien, was de centrale vraag.

 

situering ivv sintjozef

Via creatieve visuele werkvormen zoals memoryspel, alfabet-oefening, speeddating, grondplan met play-mobil en verhalen brainstormden we vanuit verschillende invalshoeken over hoe we in de toekomst zaken beter gemeenschappelijk kunnen gaan doen.

Tijdens de brainstorm werden geen beperkingen, voorwaarden of grenzen vastgelegd.  Iedereen kon vrijuit initiatieven en thema’s aanbrengen in groepjes. Dit was ook zo voor Frans. Frans is een bewoner van het woonzorgcentrum Sint-Jozef vzw, hij gaf ‘zijn gedacht.’

“Mijn hoofd staat op springen!”

Aanvankelijk was het – net als voor ons-  niet evident voor Frans om vrijuit te spreken. Hij bekeek de voorstellen vanuit de mogelijke grenzen, zoals de beperkte ruimte, grote kosten, extra mankrachten,… Maar het duurde niet lang tot hij het plezier van grenzeloos brainstormen onder de knie had. “En een speelplein voor de kleintjes, wat denk je van een atletiekbaan voor de leerlingen, of een gezamenlijke ruimte voor hobby’s, en een café om samen met de leerlingen te praten, …” Geen idee was te gek of hij stelde het voor. Maar na meer dan anderhalf uur hersengymnastiek, was het tijd om de activiteit af te ronden. “Mijn hoofd staat op springen, zo veel ideeën!”, zei hij.

Frans vond het leuk mee te denken over de toekomst van WZC Sint-Jozef  én IVV Sint-Vincentius. De dag nadien wist hij zelfs nog een initiatief te bedenken. “Wat denk je van een toneel met de bewoners en leerlingen?” Zijn ideeën zijn waardevol, en tonen aan dat als je betrokkenheid wil, je de mensen moet betrekken.

Ontmoeting mét gevolg

Door de mix van de groep en de  verschillende methodieken kwamen er heel originele ideeën uit de bus, uiteenlopend van direct haalbaar tot compleet waanzinnige voorstellen. Maar stel je eens voor dat zo’n compleet onmogelijk voorstel toch haalbaar wordt gemaakt. Te gek, toch! We voelden de kracht van verschillende perspectieven. Als we nog eens zo’ n oefening doen maken we de groep nog diverser, en betrekken we ook buurtbewoners!

stjozefivv2

De volgende stap is om de ideeën te filteren en uit te werken tot een juiste synergie. We hebben alvast een aantal toffe buren leren kennen en een onuitwisbare connectie is gemaakt. We trokken de eerste denksporen voor de toekomstplannen van een geïntegreerde opleidings-, werk- en zorgsite. Hoe heet dat dan? Een woonzorgleercentrum? Who knows! Alleszins, op een steenworp van elkaar, de steen is geworpen, organisaties die elkaar versterken via samenwerking.