Van praten naar doen: de Vierklaver, Fiola en IVV gaan voor minder CO2

Zorg maar dat er genoeg broodjes zijn, ik kom met de fiets. Een smsje van Emmanuel op weg naar de Taborgroep.  Zogezegd zo gedaan. Broodjes, sportdrank, fruitjes: check.

3 straffe directeurs met tonnen ambitie in duurzame mobiliteit: check.

De aanleiding: tijdens een managementopleiding van de Taborgroep raken een aantal directeurs aan de babbel. niet over koetjes en kalfjes, maar over velo’s en cambio’s. Blijkt dat ze allen inzetten op minder auto en slimmer vervoer. En veel meer!

Een rondetafelbabbel is het vervolg.  Zij schuiven aan tafel:

Frances Martens, Instituut voor Verpleegkunde. Geïnspireerd door trammende en fietsende leerlingen en het stedelijk mobiliteitsplan. Zet volop in op duurzaam woon-werkverkeer. Een geïntegreerde aanpak, ook op andere domeinen.

Emmanuel Lootens, De Vierklaver. Gedecentraliseerd woonaanbod voor mensen met een beperking vraagt andere vormen van mobiliteit. Duurzaamheidsdenker en –doener.

Dirk Mombaerts, Fiola.  Ambulante begeleiding kan niet zonder mobiliteit. Fiola rijdt 1.2000.000 km per jaar, 30 keer de aarde rond. Dat zorgt voor 202.1 ton CO2 uitstoot per jaar. En massa’s stress, uren file.  Dat moet anders. Delen is het nieuwe hebben. En de lat hoog leggen, ook in duurzame mobiliteit.

Wat drijft jullie om mobiliteit aan te pakken?

Frances: ‘Goh, er waren een aantal externe aanleidingen. We komen van een tijd dat bijna iedereen met de auto naar het werk kwam. Parkeren deed je in de omliggende straten, zo goed als gratis. De stad paste haar parkeerbeleid aan. Collega’s vonden dat we parking moesten voorzien. We deden dat, maar stelden vast dat het nooit genoeg was. We stimuleren onze leerlingen om het STOP-principe (stappen/trappen/openbaar/persoonlijk vervoer)  toe te passen. Waarom dan niet met medewerkers dezelfde weg opgaan? Practice what you preach!’

Emmanuel: ‘Bij ons is duurzaamheid echt één van onze vier beleidsprioriteiten. Vastgelegd met cliënten, medewerkers én stakeholders. Als werkgever willen we een positieve bijdrage aan onze omgeving leveren, dus vinden we het onze maatschappelijke opdracht om vol voor duurzaamheid te gaan. We doen dat in onze infrastructuur, personeelsbeleid. En ook in mobiliteit dus.’

Dirk: ‘Het is toch al te gek: in de vroegbegeleiding die we geven aan baby’s zien we de impact van heel ongezonde lucht. En tegelijkertijd blazen we zelf tonnen CO2 de lucht in. We moeten slimmer zijn dan dat. We hebben daar ook een voorbeeldfunctie in vind ik. En ook: mobiliteit is duur, maar niet duurzaam. We moeten echt het ene verlagen en het andere verhogen.’

Duidelijke engagementen! En niet alleen dure woorden, ook concrete acties!

Een overzicht van acties:

 

IVV Vierklaver Fiola
Minder auto Website om carpoolen te faciliteren Autodelen van eigen wagenpark Deelauto’s Partago (elektrisch)

En Cambio (wijder verspreid)

Parkeren verder weg Niet méér parkeerplaatsen Huidige bedrijfswagens worden deelauto’s
Meer fietsen
Uitleensysteem eigen electrische fietsen

inzetten op degelijke fietsaccomodatie (parking, douche, …)

Leasing van groot assortiment (el) fietsen Leasen van groot assortiment elektrische fietsen

Aankoop ‘dienstfietsen’: gewone en plooifietsen

BlueBike abonnementen beschikbaar maken Financieel aantrekkelijk maken gebruik fiets
Mindset switch
Fietspolicy Fit&gezond werking Van ‘verplicht rijbewijs bij aanwerving’ naar duurzame mobiliteit
Mindset wijziging Voorbeeldrol directie Delen is het nieuwe hebben
‘groene kikker campagne’ Mobiliteit als onderdeel van duurzaamheidsbeleid, strategische keuze

 

Stimuleren  duurzame mobiliteitsmix
Impact realiseren Daling van aantal regelmatige woon-werk autogebruikers van 47.5% naar 28%. Duurzaamheid als één van de vier organisatiebrede beleidsfocussen Binnen 5-7 jaar carbonfree zijn

Initiator zijn van autodelen, ook in niet-stedelijke gebieden

 

Als je er één mag highlighten, welke neem je er dan uit?

Emmanuel: het fietsleasen, dat vind ik wel een echte winner. We hebben lang gezocht wat de beste optie is, en hoe het ook wettelijk en fiscaal zo goed mogelijk geregeld kan worden. Dit zou de overheid nog wel wat beter kunnen uitwerken trouwens. We merken dat er bij medewerkers veel goesting is om in te stappen. Ikzelf maak er ook gebruik van. Enerzijds omdat ik vind dat je als leidend figuur van een organisatie staat voor wat die organisatie belangrijk vindt. En ook omdat het gewoon plezant en een ‘goeie deal’ is natuurlijk. We zijn met een fietsleasebedrijfje in zee gegaan, die heel goed naar onze wensen geluisterd hebben, en die tot nu prima service leveren. En een grote keuze aan fietsen geven, ook belangrijk!

Dirk: ik ben vooral fier op hoe medewerkers mee gaan in deze andere aanpak. We merken echt een maatschappelijke verschuiving, naar meer duurzaamheid. Daar ambitieus in zijn en de toon zetten, dat is voor mij waardegericht ondernemen. Je moet rekenen dat wij een jonge organisatie zijn: we zijn een fusie van een zestal ex-concullega’s. Als je dan ervaart hoe we rond duurzaamheid snel op een gemeenschappelijke lijn zitten, dan denk ik: we zijn met de goeie partners in zee gegaan. En ook wel de integrale aanpak: we moeten stoppen met denken ‘we nemen iets weg’. Nee, we voegen iets toe, we maken het werk makkelijker en gezonder voor medewerkers. We maken de omgeving waar onze, vaak kwetsbare, cliënten wonen, gezonder. Onze aanpak combineert ook duurzaamheid met digitale transformatie: onze begeleiders gaan de baan op met een laptop, via een digitaal cliëntendossier ergens in de cloud hebben ze toegang tot alle info. Op de trein of in een koffiebar tussendoor wat werken, dat verhoogt het gemak én de efficiëntie. We willen ook meer inzetten op digitale begeleiding, via videobellen en zo.  Ik merk een groter bewustzijn rond klimaat en klimaatopwarming bij de medewerkers. Collega’s maakten voor de ‘interne campagne’ ook een filmpje, dat kwam wel binnen.

Frances: we zien het resultaat in het dagelijks gebruik én in de cijfers.  Een daling van bijna de helft naar slechts een kwart regelmatige autogebruikers: dat voel je. De evidentie van ‘ik kom met de auto’ is eigenlijk helemaal weg. Het is OK om met je fietshelm en natte regenbroek in een overleg toe te komen! Als onderwijsorganisatie hebben we ook daar een dubbele rol in: we tonen ook aan leerlingen dat het prima is met de fiets of openbaar vervoer op weg te zijn. We willen als school mee onze verantwoordelijkheid opnemen en duurzaamheid uitdragen.

Wat is de volgende stap?

Dirk: wij hopen snelheid te kunnen maken met het autodelen. We vroegen een subsidie aan bij het klimaatfonds, en dat zou ons echt een boost kunnen geven. Als die subsidie goedgekeurd wordt, hebben we een afspraak met Partago, pionier in elektrisch autodelen, om verschillende auto’s te gaan gebruiken. Ook met Cambio hebben we een aantal afspraken, om ook Cambio in minder stedelijke omgevingen van de grond te krijgen: wij zorgen voor een redelijk stabiel aantal kilometers, wat maakt dat het financiële risico ook kleiner wordt. Met de gemeente Wetteren, waar we ook bureaus hebben, is er ook een engagement dat zij als partij mee instappen. Samenwerken om te delen, dat is de toekomstpiste.

Emmanuel: duurzaamheid vraagt een integrale aanpak, om impact te hebben. We moeten zorgzaam omgaan met onze middelen: zowel met het materiële als het relationele. We zetten dus ook in op duurzaam personeelsbeleid: we hebben heel wat projecten die ervoor moeten zorgen dat we een plek zijn waar het goed is om te werken. Een aantal jaar geleden maakten we ook al de switch naar meer autonomie voor teams, en op die weg blijven we doorgaan. En rond mobiliteit stappen we ook steeds meer in het ‘deelverhaal’.

Frances: ik heb tijdens deze rondetafel veel inspiratie gehoord. Misschien moeten we ook met de Taborgroep onderzoeken wat we op grotere schaal kunnen doen. Stel je voor dat we als groep mee instappen in het deelverhaal, en de kracht van het netwerk kunnen gebruiken!

Waarom niet:  delen van deelauto’s, een groepsaankoop leasing van fietsen, delen van werkplekken, enz: massa’s opties! Mee doen? Of beter, mee delen, neem contact op!

Een kortere versie van dit artikel verscheen in het jaarbeeld 2018 van de Taborgroep, dat je hier vindt.